قطعات بخش داغ توربین دارای عمر کاری مشخص و محدودی هستند. منظور از عمر قطعات مربوط به بخش داغ توربین، میزان ساعت کاری معادل طراحی شده توسط طراح ماشین می­باشد.

سازندگان اصلی مانند مپنا، جنرال‌الکتریک، زیمنس و رولزرویس با توجه به شناختی که نسبت به طراحی مفهومی انجام شده، خواص مواد و شرایط کارکرد دارند عمر قطعات را با تعریف زمان‌های بازرسی و اورهال مشخص می‌کنند.

براساس تئوری­های موجود، زمانیکه عمر قطعات از نظر طراحی به پایان می­رسد، قطعات بخش داغ تعویض می­شوند اما با توجه به دانش بازیابی قطعات از منظر متالورژیکی (ریزساختار و خواص مکانیکی) شرکت­های بازسازی کننده بزرگ دنیا با بررسی شرایط قطعات سعی بر تعیین میزان باقی مانده عمر قطعات و جوانسازی و بهبود خواص متالورژیکی آنها دارند تا بتوان برای مدت زمان بیشتری از قطعات استفاده نمود.

با توجه به نیاز همیشگی به بهره برداری از قطعات و محدودیت­های مختلف از نظر موجودی قطعات در نیروگاه­ها و بهره برداران، در سال­های اخیر تمایل به استفاده از قطعات برای مدت زمان­های بیش از زمان­های توصیه شده توسط سازندگان اصلی افزایش چشمگیری یافته است که این امر منافع اقتصادی زیادی را نیز برای ایشان در پی دارد. دانش فنی انجام فرآیند تخمین عمر باقی مانده و جوانسازی قطعات بخش داغ توربین در شرکت مهندسی موادکاران توسعه یافته و تا کنون بیش از 200 دست از انواع قطعات صنایع نیروگاهی و نفت و گاز و پتروشیمی در این شرکت تحت بررسی­های تخمین عمر باقی مانده و جوانسازی قرار گرفته و در موارد تائید شده مورد استفاده قرار گرفته اند.